ZOBACZ ODPOWIEDZI NA NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA

Czym są komórki macierzyste?

Komórki macierzyste to niezróżnicowane komórki, zdolne do podziału i samoodnawiania przez nieograniczony czas. Pod wpływem działania odpowiednich czynników, mogą się przekształcić w różne typy dojrzałych komórek. Już dziś komórki macierzyste znajdują kliniczne zastosowanie w leczeniu kilkudziesięciu jednostek chorobowych.

Czy obecnie komórki macierzyste z krwi pępowinowej są wykorzystywane w terapiach?

Pierwsze przeszczepienie komórek macierzystych z krwi pępowinowej odbyło się w 1988 roku i od tamtej pory standardowo stosuje się je w leczeniu ponad 80 chorób w tym ciężkich schorzeń onkologicznych i hematologicznych. Co więcej, w USA już w 2009 roku liczba przeszczepień komórek z krwi pępowinowej była większa niż komórek ze szpiku. Natomiast na całym świecie wykonano ponad 40 tysięcy przeszczepień u dzieci i dorosłych. Liczba ta stale rośnie.

Dlaczego krew pępowinowa jest tak cenna?

Krew pępowinowa jest bogatym źródłem komórek macierzystych o wysokim potencjale proliferacyjnym, tzn. mają dużą zdolność do namnażania się. Z krwi pępowinowej można wyizolować co najmniej trzy rodzaje komórek macierzystych: hematopoetyczne, mezenchymalne, małe podobne do embrionalnych (VSEL). Ich wspólną cechą jest zdolność do samoodnawiania, jednak w specyficznych warunkach komórki macierzyste mogą różnicować się w odrębne typy dojrzałych komórek. Warto podkreślić, że pozyskiwanie komórek macierzystych z krwi pępowinowej nie budzi etycznych kontrowersji. Wykorzystuje się bowiem materiał biologiczny, który wcześniej był traktowany jako odpad medyczny. Poród jest jedynym momentem, kiedy można pozyskać komórki macierzyste z krwi pępowinowej. W 2006 roku EBMT zrównała krew pępowinową ze szpikiem kostnym i mobilizowaną krwią obwodową. Od tego czasu wskazania dotyczące wykorzystania komórek macierzystych do transplantacji są takie same – niezależnie od źródła ich pochodzenia. Ponadto komórki z krwi pępowinowej mają przewagę nad komórkami pochodzącymi z innych źródeł (szpiku i mobilizowanej krwi obwodowej), ponieważ są bardziej pierwotne i mają dziesięciokrotnie większe zdolności regeneracyjne. Oznacza to, że ich potencjał jest większy.

Czy w razie choroby nie wystarczy przeszczepić szpik?

Przeszczepienie szpiku to nic innego, jak przeszczepienie komórek macierzystych. Jednak różnica między komórkami macierzystymi pobranymi ze szpiku a tymi z krwi pępowinowej jest istotna. Przeszczep własnej krwi pępowinowej zapewnia pełną zgodność tkankową. Łatwiej jest również taką krew „dobrać” między rodzeństwem, gdyż wystarczy zgodność 4 z 6 antygenów. W przypadku szpiku znalezienie odpowiedniego dawcy jest zazwyczaj procesem bardzo długim i nie zawsze kończy się sukcesem. Ponadto wymagana zgodność tkankowa to już 9 na 10 antygenów. Przeszczepienia komórek macierzystych z krwi pępowinowej są prostsze, szybsze i bezpieczniejsze. A zdeponowana w banku rodzinnym krew jest zawsze dostępna „od ręki”.

W Internecie pojawiają się opinie, że ilość pobieranej krwi pępowinowej nie wystarcza do leczenia dorosłego człowieka. Czy to prawda?

W DBKM średnio podczas porodu pobiera się ok. 100 ml krwi pępowinowej, zawierającej ok. 1 mld komórek leukocytarnych (WBC), wśród których są krwiotwórcze komórki macierzyste. Do przeszczepienia potrzebne jest 20-25 mln komórek WBC na każdy kilogram ciężaru biorcy, co oznacza, że przeciętna porcja wystarczy do leczenia pacjenta ważącego 40-50 kg. Jednak w ok. 1/3 preparatów komórek macierzystych jest więcej. Niektóre porcje wystarczyłyby nawet dla osób ważących ponad 100 kg. Jeśli jednak liczba komórek jest za mała, przeszczepienia uzupełnia się komórkami pobranymi ze szpiku lub mobilizowanej krwi obwodowej. Jest to standardowa procedura.

Czy częściej przeszczepiana jest własna krew pępowinowa czy od obcego dawcy?

Jeśli spojrzymy na rejestry światowe, to ok. 60% przeszczepień krwi pępowinowej to przeszczepienia autologiczne (czyli dla dziecka, od którego krew została pobrana), a kolejne 20% to przeszczepienia w obrębie rodziny (dla rodzeństwa lub rodziców). W sumie 80% przeszczepień to sytuacje, w których wykorzystano krew zdeponowaną w banku rodzinnym. Należy jednak pamiętać, że niektóre choroby, w zależności od fazy zaawansowania, wymagają przeszczepienia komórek własnych, a inne mogą być leczone komórkami od spokrewnionego lub obcego dawcy. Pobierając krew pępowinową, nigdy nie wiemy, kto ją otrzyma oraz jaka to będzie choroba i jakiego przeszczepienia będzie wymagać.

Czy również w przypadku białaczki możliwe jest przeszczepienie własnej krwi pępowinowej?

W leczeniu białaczki sytuacja wygląda podobnie jak w przypadku innych schorzeń. Wszystko zależy od rodzaju i etapu choroby. Należy jednak pamiętać, że przeszczepienie własnych komórek z krwi pępowinowej jest mniej „toksyczne” i zmniejsza niebezpieczeństwo powikłań lub wznowy. To jeden z głównych powodów, dla których np. w USA czy Japonii jako źródło komórek macierzystych wykorzystuje się krew pępowinową, a nie szpik. Niestety większość dzieci i osób dorosłych nie ma zbankowanej krwi pępowinowej, dlatego w przypadku choroby konieczne jest szukanie dawcy lub pozyskanie komórek z innego źródła. W białaczkach na ogół przeszczepia się allogeniczne komórki macierzyste.

Jaka jest różnica między bankowaniem rodzinnym a publicznym?

Podstawową różnicą jest docelowe przeznaczenie pobranej krwi pępowinowej. W przypadku bankowania rodzinnego to rodzice pokrywają koszty związane z pobraniem i przechowywaniem krwi pępowinowej i są jej prawnym właścicielem. Zabezpieczona krew jest więc przechowywana na potrzeby konkretnej rodziny, a zatem mogą z niej skorzystać rodzice i ich dzieci. Natomiast banki publiczne przechowują krew na potrzeby przeszczepień pomiędzy osobami niespokrewnionymi, a rodzice oddając krew do takiego banku, zrzekają się do niej praw. Właścicielem krwi jest państwo lub Sponsor. Dlatego wybór sposobu bankowania zawsze powinien być suwerenną decyzją rodziców.

Czy pozyskanie krwi może się odbyć w dowolnym szpitalu?

W DBKM pozyskania krwi pępowinowej są wykonywane niemal we wszystkich szpitalach w Polsce. Z większością Szpitali Bank zawarł umowy współpracy w zakresie pozyskiwania krwi pępowinowej, nawet jeśli nie ma podpisanej umowy na pozyskanie z wybranym szpitalem, nadal istnieje taka możliwość po uprzednim dopełnieniu formalności, którymi po złożeniu przez Państwa umowy zajmuje się nasze biuro.

Jak długo można przechowywać krew pępowinową i czy okres przechowywania ma wpływ na jej „jakość”?

Kompleksowo realizujemy całą usługę w oparciu o profesjonalny personel z wieloletnim doświadczeniem. Krew po pobraniu, poprzez bezpieczny transport, specjalistyczną preparatykę oraz mrożenie są pod ścisłym nadzorem pracowników laboratorium, pod ścisłą procedurą wewnętrzną DBKM. Komórki macierzyste przechowywane są w oparach ciekłego azotu (w temp. Poniżej -190 ° C), który zapobiega starzeniu się i zabezpiecza jakość komórek. Dzięki temu komórki macierzyste nie tracą swoich właściwości. Najnowsze doniesienia Amerykańskiego Towarzystwa Hematologicznego mówią o zachowaniu wszystkich właściwości komórek po 24-letnim okresie przechowywania. W DBKM preparaty przechowywane są bezterminowo.

Czy istnieją jakieś przeciwwskazania do pobrania krwi pępowinowej?

Jednymi z przeciwwskazań są choroby nowotworowe, genetyczne (nie wszystkie), weneryczne (nie wszystkie) i wirusowe (np. HIV). Najważniejsze, by materiał genetyczny przenoszony przez komórki macierzyste był jak najlepszej jakości. W przypadku wątpliwości DBKM zapewnia bezpłatną, profesjonalną konsultację lekarską w celu indywidualnej kwalifikacji każdej pacjentki do pobrania krwi pępowinowej. Gwarantujemy możliwość uzyskania fachowej porady lekarskiej na każdym etapie usługi.

Jaki jest koszt pobrania i przechowywania krwi pępowinowej?

Koszt usługi, uzależniony jest od wybranego pakietu. DBKM posiada konkurencyjną oferta cenową oraz elastyczne warianty finansowe, w tym możliwość rozłożenia płatności na nieoprocentowane raty, co ułatwia pogodzenie wydatków związanych z narodzinami dziecka.

Czy komórki macierzyste staną się lekiem przyszłości?

Komórki macierzyste już teraz nazywane są „medycyną XXI wieku”. Terapia z ich wykorzystaniem to jedna z najszybciej rozwijających się gałęzi medycyny. Obecnie trwają zakrojone na szeroką skalę badania kliniczne nad wykorzystaniem komórek m.in. w leczeniu cukrzycy, zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, stwardnienia rozsianego, choroby Parkinsona, choroby Alzheimera, chorób wątroby, tocznia, uszkodzenia rdzenia kręgowego, dystrofii mięśniowej czy oparzeń. Z całą pewnością są to terapie, które zrewolucjonizują medycynę, a tym samym nasze życie.

Czy poród przez cesarskie cięcie jest przeciwskazaniem do pobrania krwi?

Nie, poród przez cesarskie cięcie nie jest przeciwwskazaniem do pozyskania krwi pępowinowej. Objętość krwi pobranej przy porodzie naturalnym i porodzie przez cesarskie cięcie jest porównywalna.

Czy w czasie pozyskania krwi istnieje ryzyko dla mnie lub mojego dziecka?

Nie. Krew pępowinowa jest pozyskiwana po urodzeniu i odpępnieniu dziecka. Pozyskanie krwi trwa kilka minut, jest bezbolesne, łatwe i bezpieczne zarówno dla matki, jak i dziecka.

A jeśli poród jest niespodziewany i nie mam przy sobie zestawu?

W większości szpitali na terenie Polski znajdują się zestawy rezerwowe. W takich sytuacjach należy z niego skorzystać. W przypadku wątpliwości prosimy o kontakt z naszym biurem, a konsultanci odpowiedzą na wszystkie pytania oraz pomogą w dopełnieniu formalności.

Czy są sytuacje w których krew pępowinowa nie jest pozyskiwana?

Wszystkie szpitale i położne współpracujące z DBKM przechodzą regularne szkolenia dot. pozyskiwania krwi pępowinowej, dlatego w przypadku zaistnienia jakichkolwiek przeciwwskazań medycznych do pozyskania krwi pępowinowej ostateczną decyzję o pobraniu podejmuje lekarz.

W leczeniu jakich chorób , stosuje się komórki macierzyste?

Ostre białaczki: szpikowa (AML), limfoblastyczna (ALL), małozróżnicowana, bifenotypowa
Białaczki przewlekłe: szpikowa (CML), młodzieńcza postać przewlekłej białaczki szpikowej (JCML), młodzieńcza postać białaczki mielomonocytowej (JMML), Pierwotna Przewlekła białaczka limfocytowa (CLL)
Zespół mielodysplastyczny: niedokrwistość oporna na leczenie (RA), niedokrwistość oporna na leczenie z obecnością pierścieniowatych syderoblastów (RARS), niedokrwistość oporna na leczenie z nadmiarem blastów (RAEB), niedokrwistość oporna na leczenie z nadmiarem blastów w okresie transformacji (RAEB-T), przewlekła białaczka mielomonocytowa (CMML)
Choroby spowodowane defektem komórki macierzystej: ciężka niedokrwistość aplastyczna, nocna napadowa hemoglobinuria (PNH), Niedokrwistość Fanconiego
Zespoły mieloproliferacyjne: czerwienica prawdziwa, ostra mielofibroza, mielofibroza, samoistna nadpłytkowość
Zespoły rozrostowe układu chłonnego: chłoniaki nieziarnicze, ziarnica złośliwa nadpłytkowość, białaczka prolimfocytowa
Choroby fagocytów: przewlekła choroba ziarniniakowa (CGD), niedobór aktyny neutrofilowej, dysgeneza retikularna, zespół Chediaka-Higashi´ego
Choroby histiocytów: Histiocytoza-X, Hemofagocytoza, rodzinna limfohistiocytoza z erytrofagocytozą
Choroby związane z zaburzeniami lub brakiem funkcji enzymów: Mukopolisacharydoza (MPS), Zespół Hurlera (MPS-IH), Zespół Sheiego (MPS-IS)Chediaka-Higashiego, zespół Huntera (MPS-II), Zespół Sanfilippo (MPS-III), zespół Morquio (MPS-IV), zespół Maroteaux-Lamy'ego (MPS-VI), Zespół podkradania: niedobór beta- glukoronidazy (MPS-VII), adrenoleukodystrofia, Mukolipidoza II, choroba Krabbego, choroba Gauchera, choroba Niemanna-Picka, choroba Wolmana, metachromatyczna leukodystrofia
Dziedziczne anomalie krwinek czerwonych: aplazja czysto czerwonokrwinkowa, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, talasemia beta
Dziedziczne zaburzenia układu odpornościowego: zespół Kostmanna, zespół nagich limfocytów, zespół Omenna, SCID z niedoborem deaminazy adenozynowej, SCID z brakiem limfocytów T i B, SCID z brakiem limfocytów T i normalną liczbą limfocytów B, ataksja-telangiektazja, zaburzenia adhezji leukocytów, zespół DiGeorge'a, ciężka złożona niewydolność układu odpornościowego (SCID), zwykła zmienna niewydolność układu odpornościowego, zespół Wiskotta Aldricha, zaburzenie proliferacji limfocytów sprzężone z chromosomem X
Inne choroby dziedziczne: zespół Lesch´a-Nyhana, hipoplazja chrząstek i włosów, Trombastenia Glanzmanna, osteopetroza (marmurkowatość kości)
Dziedziczne zaburzenia krwinek płytkowych: amegakariocytoza (wrodzona małopłytkowość)
Choroby komórek plazmatycznych: szpiczak mnogi, białaczka plazmocytowa, makroglobulinemia Waldenströma
Inne nowotwory złośliwe: mięsak Ewinga, rak pierski, rak nerki, neuroblastoma (zwojak zarodkowy)

Jak wygląda pobieranie krwi pępowinowej?

Po podpisaniu umowy z DBKM, klient otrzymuje „Zestaw Pobraniowy”, pod postacią paczki o wielkości ok. 30x30x30 cm. Zestaw należy przekazać położnej. Procedurę najczęściej realizuje położna, krew pozyskiwana jest z naczyń krwionośnych znajdujących się w pępowinie. Pozyskanie nie wiąże się z żadnym ryzykiem. W naszym Banku dbamy o to, aby pozyskanie krwi pępowinowej było dokonywane przez przeszkolony Personel medyczny. To ważne ze względu na jakość pobranego materiału.

Czy pobrana krew pępowinowa może być wykorzystana tylko raz?

Ponieważ nasz Bank w standardzie oferuje kasety dwukomorowe, preparat można wykorzystać 2 razy. Dodatkowo wybierając Pakiet 4 szanse mają Państwo możliwość bankowania komórek macierzystych w 4 porcjach, tym samym umożliwiając czterokrotne niezależne wykorzystanie. Oczywiście w zależności od konkretnych potrzeb, może być potrzeba jednorazowego zużycia całego zapasu.

Krew pępowinowa w trakcie pobrania została dokażona. Czy zasadne jest dalsze przechowywanie takiego preparatu?

Na etapie pozyskania krwi pępowinowej możliwe jest jedynie dokonanie dezynfekcji pępowiny. Nie jest możliwe zastosowanie procesu sterylizacji, zapewniającego usunięcie wszystkich drobnoustrojów w 100%. Dezynfekcja – nawet najbardziej prawidłowo przeprowadzona – nie daje całkowitej pewności osiągnięcia sterylności. Ryzyko nie usunięcia wszystkich drobnoustrojów towarzyszy każdemu procesowi pozyskania materiału. Z uwagi na powyższe i specyfikę porodu przebiegającego siłami natury, nie jest możliwe całkowite wyeliminowanie dokażenia preparatu. Diagnostyka Bank Komórek Macierzystych informuje Rodziców o dokażeniu preparatu. Decyzja o ostatecznym przechowywaniu krwi pępowinowej należy do rodziców. Obecność bakterii w preparacie znacząco ogranicza jego możliwość wykorzystania, w trakcie leczenia chorób wymagających przeszczepienia komórek macierzystych, które ma na celu odbudowę układu krwiotwórczego (szpiku kostnego). Istnieje natomiast, pomimo kontaminacji bakteryjnej, szansa wykorzystania zbankowanych komórek macierzystych do celów tzw. medycyny regeneracyjnej, gdzie proces przygotowania komórek pozwala na wyeliminowanie bakterii. Ponadto proces leczenia pacjentów nie wymaga zazwyczaj w tych przypadkach stosowania chemio i/lub radioterapii, co znacząco wpływa na stan odporności pacjenta. Medycyna regeneracyjna jest dziedziną, w której stosowanie komórek macierzystych jest dopiero poddawane ocenie, podczas trwających badań eksperymentalnych. Być może już w niedalekiej przyszłości wyniki te pozwolą na rutynowe stosowanie komórek macierzystych w leczeniu wielu chorób.

Czy w przypadku dokażenia krwi i rezygnacji z przechowywania zostaną mi zwrócone poniesione koszty?

Rodzice są uprawnieni do zwrotu opłaty właściwej po potrąceniu przez Bank kwoty 100 zł, tytułem opłaty manipulacyjnej, gdy pozyskana Krew Pępowinowa wykazuje dodatni posiew bakteriologiczny. Warunkiem zwrotu opłaty właściwej jest odesłanie do DBKM podpisanego Oświadczenia Woli informującego o rezygnacji z dalszego przechowywania w terminie 30 dni od daty otrzymania informacji dot. wyników badań preparatu. Zwrot uiszczonej opłaty właściwej następuje w ciągu 14 dni od daty podjęcia przez Rodziców decyzji o braku przechowywania preparatu. Natomiast opłata wstępna podlega całkowitemu zwrotowi tylko w przypadku zwrócenia nieotwartego i zdatnego do użycia Zestawu Pobraniowego w terminie do 30 dni od daty planowanego porodu. W przypadku dokażenia preparatu opłata wstępna nie podlega zwrotowi.

Jakie badania z pobranej krwi wykonywane są w DBKM?

DBKM wykonuje badania z krwi matki oraz krwi pępowinowej dziecka, są to badania określające liczbę leukocytów w preparacie, żywotność komórek, czystość mikrobiologiczną preparatu oraz badania wirusologiczne.

Jakie zakażenia stanowią podstawę do dyskwalifikacji próbki do dalszego przechowywania?

Zakażeniami dyskwalifikującymi próbkę do przechowywania są: 1) Wirus HIV, 2) Kiła. Jeżeli wynik jest dodatni, wykaże obecność patogenów lub przeciwciał, DBKM informuje Rodziców o wynikach badań. W takim przypadku przechowywanie preparatu komórkowego jest bezzasadne oraz dochodzi do automatycznego do automatycznego rozwiązania umowy, a preparat ulega bezpłatnej utylizacji zgodnie z zasadami postępowania z odpadami medycznymi.

Czy konieczne jest przeprowadzenie badania antygenów zgodności tkankowej (HLA) pobranej krwi pępowinowej?

Rutynowo badanie HLA nie jest przeprowadzane. Konieczność wykonania badania zgodności tkankowej pojawia się w przypadku potrzeby wykorzystania preparatu na rzecz rodzeństwa lub innego członka rodziny dziecka, od którego zostały pozyskane komórki macierzyste. Aby w przyszłości móc wykonać takie badanie, w DBKM do każdego preparatu dołączana jest mała próbka tzw. pilotka, którą w razie konieczności będzie można wykorzystać do badania pod kątem określenia zgodności tkankowej. Podpisując umowę z DBKM mają Państwo możliwość skorzystania z Pakietu Transplantacyjnego, które będzie stanowił dla Państwa pomoc w przypadku konieczności wykorzystania preparatu m.in. DBKM na własny koszt wykona badanie zgodności tkankowej HLA.

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies w celu lepszego dostosowania treści oraz dla celów statystycznych. Jeżeli nie zgadzasz się na zapisywanie plików cookies, zmień ustawienia Twojej przeglądarki zgodnie z informacjami wskazanymi w Regulaminie strony.Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień oznacza zgodę na przechowywanie cookies w Twoim urządzeniu.

Darmowy informator

Dziękujemy. Informator został wysłany na podany adres email.